De moestuin: wat heb ik in 2018 geleerd en wat ga ik dit jaar anders doen?

Aan het einde van een moestuinseizoen pak ik standaard mijn moestuinschriftje erbij en schrijf op wat er dit jaar wel en niet goed ging. Wat ik zo laat en wat ik het volgend seizoen anders wil doen. In dit blog vertel ik je wat ik afgelopen jaar allemaal geleerd heb en hoe ik het dit jaar ga aanpakken.

Het leuke aan moestuinieren is dat elk seizoen anders is. Qua weer, maar ook hoeveel tijd je hebt om erin te steken en hoe goed of slecht je groenten het doen. Zo kwam ik vorig jaar om in de courgettes en wilde het dit jaar niet echt vlotten. Vorig jaar mislukte de paksoi, terwijl ik er dit jaar vele malen van heb gegeten. Had ik vorig jaar 3 enorme spruitkolen staan waar ik maar van bleef oogsten, dit jaar bleven ze klein en waren ook nog eens misvormd. Ik vrees dat ik er welgeteld 2 1-persoons maaltijden van kan fabriceren. Waar het aan ligt? Ik heb werkelijk waar geen flauw idee, want ik heb precies hetzelfde als vorig jaar gedaan.

Het leven is niet maakbaar

Dat vind ik nou het mooie aan een moestuin(tje) hebben: het is net het echte leven. Vol verrassingen. Je kunt plannen wat je wilt, maar soms overkomen dingen je gewoon. Mijn moestuin heeft me geleerd om veel meer in het nu te leven en te accepteren dat niet alles planbaar en maakbaar is.
Maar goed, na deze overpeinzingen, is het tijd voor een overzichtje: wat heb ik geleerd en wat ga ik dit jaar anders doen? Met absoluut nul garantie dat het er beter op wordt;-)

1. Beter letten op de standplaats

Hoe zeer ik ook promoot om je niet altijd aan de zaaiafstanden te houden, soms werkte het niet om de groenten zo strak naast elkaar te proppen. Dat heeft niet eens te maken met de onderlinge zaaistand, maar meer met de plek. Zo stond en staat de prei te veel in de schaduw van de grote kolen en de rode bietjes kregen te weinig licht omdat de boontjes in de weg stonden. Gevolg: de prei kon niet genoeg droogwaaien na een regenbui en kreeg preiroest, waardoor ik nu met een behoorlijke groeiachterstand zit. En een deel van de bietjes moest eruit om plaats te maken voor de volgende groente, terwijl ze nog niet groot genoeg waren. Jammer! Aankomend seizoen ga ik dus goed opletten dat de kleine en lagere groentes niet te veel in de schaduw van de grotere of hogere staan.

zaai- en oogstkalender

Gelukkig waren er ook een paar bietjes wel mooi gelukt

2. Minder tomatenplanten

Ik word altijd een beetje hebberig van moestuinieren. Ik zaai standaard veel te veel. Dat doe ik uit voorzorg. Zo weet ik zeker dat er altijd genoeg overlevenden zijn. Maar als alle zaailingen per ongeluk opgroeien tot mooie planten, krijg ik het niet over mijn hart om een deel om te brengen. Natuurlijk geef ik wel zaailingen weg, maar toch. En dus had ik vorig jaar in elke emmer 5 tomatenplanten staan. Gevolg: de kregen niet genoeg licht en de tomatenopbrengst per plant viel echt een beetje tegen. En dat terwijl het zulk warm en mooi weer was. Zonde! Dit jaar ga ik dus keihard zijn en niet alle zaailingen gebruiken. Ik mag nog maar 3 planten per grote emmer van mezelf. Eens kijken of dat beter werkt.

3. Eerder beginnen

Mijn moestuintje ligt in een buurttuin. Een tuin waar het moestuinseizoen pas in april officieel wordt geopend en waar de paardenmest elk jaar te laat wordt geleverd (namelijk eind maart in plaats van in de winter al). Tot nu toe heb ik altijd braaf gewacht met zaaien totdat ik mijn mest over mijn landje had verspreid. Daardoor mistte ik eigenlijk een hele maand. Zonde! Want in maart is er al van alles te zaaien: denk aan radijs, spinazie, tuinbonen, sugarsnaps en snijbiet. Dit jaar ga ik kijken wat er gebeurt als ik eerder start. Voor de radijs, tuinbonen en sugarsnaps kan dat sowieso prima, want die hebben geen mest nodig. Voor de andere groenten gebruik ik gewoon andere organische mest (uit pak). Omdat ik al heb gemulcht krijgt de bodem sowieso al een flinke boost.

Moestuin in december - moestuinplan

Netjes gewacht totdat ik de paardenmest kon verspreiden.

4. Stoppen met paprika’s?

Op een of andere manier lukt het me maar niet: paprikakinderen grootbrengen. Aan mijn opvoedskills kan het niet liggen, want ik ben echt een liefdevolle moestuinmoeder. Ik heb geprobeerd om ze in mijn tuin te kweken en in mijn slaapkamer, maar het werkt gewoon niet. De paprika’s worden aangevroten en verrotten of ze komen laat op gang en blijven heel klein. Elke keer is er wel weer wat. En dan zit ik ook nog met het probleem dat ik maar een paar uur zon heb in mijn achtertuin en dat het in de slaapkamer altijd beneden de 20 graden is overdag. Net te koud dus. Gek genoeg doen de pepers het prima. Ik zit er dus over na te denken om gewoon maar te stoppen met paprika’s, hoe leuk ik het opkweken ook vind. Of hebben jullie nog tips?

5. Minder sla

Eigenlijk gaat dit al 3 jaar hetzelfde: in het voorjaar, tussen april en juni, kom ik echt om in de sla. Ik en mijn vriend kunnen niet tegen de oogst opeten. Voordat ik het weet, is de helft doorgeschoten en moet ik de helft weggeven aan anderen (ook best leuk natuurlijk). Ik zaai dan ook ontzettend veel: rucola, Aziatische mesclun, 2 soorten pluksla, krulsa en dan soms ook nog kropsla. Maar ik kan gewoon niet kiezen! Ik houd van afwisseling. Dit jaar blijf ik dus wel al deze soorten zaaien, maar dan wel minder rijtjes. Misschien heb ik dan nog wel ruimte over voor een nieuwe groente erbij. Heb jij nog een absolute aanrader? Het leukst vind ik een groente die je niet zo snel in de supermarkt vindt. Laat jouw tip achter in het reactieveld.

moestuingroenten A-Z

Vooral de pluksla groeit als een malle en voordat ik het weet kan ik er de hele straat mee voeren.

6. Eerder en vaker oogsten

Een deel van het probleem van het sla-overschot is ook dat ik te lang wacht met oogsten. Opeens heb ik dan hele rijen sla en alles is uiteraard tegelijk klaar. Help! Ik wil niet elke dag sla eten. En dat heb ik dus met meerdere groenten. Ik heb ook geen grote vriezer of kelder om dingen te wecken, dus het moet meteen op. Omdat ik veel in mijn eentje of samen met mijn vriend eet, kan ik dus beter elke keer een klein beetje oogsten. Een goed voornemen!

7. Courgette vroeger zaaien

De laatste 2 jaar gingen de courgettes stukken minder dan het jaar daarvoor. Ik had een ander moestuinplan waardoor er minder snel ruimte vrijkwam voor de courgettezaailingen. Dus zaaide ik tegen half mei of begin juni in plaats van al in april. Vraag me niet waarom, maar in mijn moestuin werkte het niet. Afgelopen jaar kregen de zaailingen spontaan een groeistilstand toen het zulk warm en droog weer was. De schade hebben ze nooit meer ingehaald, want de opbrengst was behoorlijk treurig. Dit jaar dus wat eerder zorgen voor vrije ruimte, zodat de planten al sterk genoeg zijn om bijvoorbeeld extreme droogte of juist veel nattigheid aan te kunnen.

De courgette was niet veel soeps, maar de snijbiet en sperziebonen hadden juist weer een ontzettend goed jaar. Sterker nog: er staat nog steeds snijbiet in de moestuin!

8. Paarse boerenkool

Ik keek dit seizoen verlekkerd naar die prachtige paarskleurige boerenkool van de moestuinburen. Ik heb alleen groene erin staan. Nooit aan gedacht om eens wat anders te doen. Dit seizoen ga ik ook paarse boerenkoolzaden kopen. Ik heb geen flauw idee of ze anders smaken (iemand?), maar alleen al om hoe ze eruitzien wil ik de helft van mijn groene boerenkool vervangen door deze variëteit. Heb jij nog een aanrader waar ik biologische zaden kan kopen?

Jouw ervaringen

Dit waren mijn lessen uit 2018 en plannen voor 2019. Ik heb er zin in! Ik ben benieuwd of jij dit seizoen iets anders gaat aanpakken. Laat het me weten met een reactie onder dit blog.

0 reacties

Een reactie versturen

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *